|
Eric Devries Sweet Oblivion Inbetweens
Countryrock *****
Met dit tweede soloalbum laat Eric Devries horen dat hij gerust tot de top van het vaderlandse singer/songwriters-wereldje gerekend mag worden. Sweet Oblivion telt een aantal opmerkelijk sterke liedjes waarin Devries zichzelf regelmatig overtreft. Zijn muziek stoelt op de verworvenheden van veertig jaar countryrock, van The Byrds tot Steve Earle zeg maar. Maar Devries weet daar een heel eigen geluid uit te destilleren en dat resulteert in prachtliedjes als No Need To Wonder, Sweet Oblivion en Summer's Gone. Deuntjes die gespeend zijn van elke pretentie, maar in al hun eenvoud toch internationale allure uitstralen. Maar nou is Devries ook niet de eerste de beste, want ooit miste hij op een haar na de Grote Prijs van Nederland en tot voor kort maakte hij deel uit van het collectief Songwriters United, waarin hij samen met BJ Baartmans, Eric van Dijsseldonk en Louis van Empel zorgde voor een avondje neder-Americana van de bovenste plank.
Harry de Jong, Revolver, april 2008.
Eric Devries Sweet Oblivion
Inbetweens Records
Singer of songs.
Eric Devries is lid van het losvaste viertal Songwriters United, maar speelt vooral zijn eigen werk. Zijn tweede solo-cd maakte hij met zijn nieuwe band The Easy: Alan McLachlan - gitaar, Bartel Bartels - bas en Stephan van der Meijden - drums. Met hen nam hij twaalf Americana-songs op met sterke eigen noten: een zomers geluksgevoel in de huppelende opener Lose Myself, maar ook introspectieve songs waarin hij de balans opmaakt van zijn muzikale zwerversleven en de maatschappelijk betrokken, uiterst sombere titelsong. In een mix van stijlvaste uptempo-songs en klein gehouden, intiem klinkende ballads zet Devries het genre naar zijn hand. Zo bewijst deze door en door Amerikaans klinkende, persoonlijke singer-songwriter op zijn tweede opnieuw zijn klasse. Met opvallende bijdragen van gastmuzikant en co-Songwriter BJ Baartmans – gitaar maakt Devries muziek die je inderdaad veel te weinig op de radio hoort.
Ruud Heijer, Heaven februari 2008
Eric Devries Sweet Oblivion
Inbetweens Records
Met de The Big Easy behaalde Eric Devries in 1992 de tweede plaats bij de Grote Prijs van Nederland en ook speelde hij een tijdje in de nederlandstalige Americana-band De Bengels. Tegenwoordig maakt hij deel uit uit van Songwriters United, waarvan BJ Baartrmans ook te horen is op Sweet Oblivion. Na het opmerkelijke Little of a Romeo uit 2004 is dit het tweede soloalbum van de 44-jarige liedjessmid. Met uitzondering van het Eagles-achtige Lose Myself, Like a Tin Can, In a Long Gone Dream, Sometime Tomorrow waarin het tempo enigszins opgeschroefd wordt, staan de meeste nummers in het teken van onthaasting. Door een her en der opduikende pedal steel relaxt opgeluisterde miniatuurtjes, vakkundig in de verf gezet door The Easy met o.a. Alan McLachlan, Bartel Bartels en Stephan van der Meijden binnen de gelederen. Als schrijver van bitterzoete melancholiedjes kan Devries zich moeiteloos meten met menig Amerikaanse geestverwant, terwijl hij met zijn onwaarschijnlijk mooie stem eveneens veel collega’s het nakijken geeft. Een stem die extra fraai kleurt met die van speciale gast Jelka van Houten in Sharon Says, het absolute prijsnummer. Als extra zijn er de zogenaamde Tulsa Tapes, drie tracks die hij opnam tijdens een tournee door Oklahoma. Evenals de rest van de plaat heerlijk ontspannen zwijmelmuziek.
Marcel Haerkens, Muziekkrant Oor jan. 2008
|
